Kendi Kendini Zeki Sanan Einstein Modelleri İçin Hayatta Kalma Rehberi: USB'yi Üçüncü Denemede Takabilenler Kulübü

Giriş: Evrimin En Eğlenceli Halkası

Sevgili gerizekali.net ailesi ve elleri titreye titreye bu yazıyı okuyan gizli dehalar! Hepimiz günün belli saatlerinde insanlık tarihine ve kendi genetik havuzumuza korku dolu gözlerle bakıyoruz, değil mi? Hani şu kahveyi buzluktan çıkarıp mikrodalgaya attıktan sonra "Acaba neden ısınmadı?" diye sorguladığınız o muazzam anlar var ya, hah, işte tam da onlardan bahsediyorum.

Bugün burada, beynimizin ekonomi uçuşunda olduğu, saksıyı çalıştırmak yerine sadece sulamakla yetindiğimiz o muazzam anıları derlemek ve kutlamak için toplandık. Çünkü biliyorsunuz ki, insan akıllandıkça dertleri artar; ama bizim gibi hafif siklet zihinsel performans sergileyenler hayatı hep bir parti, hep bir interaktif komedi kulübü olarak yaşar. Hazırsanız, günlük hayatta yaptığı absürt hatalarla "Nobel Aptallık Ödülü"ne aday gösterilmesi gereken o muhteşem davranış kalıplarını masaya yatırıyoruz.

Bölüm 1: USB Kablosu ile Kuantum Fiziği Arasındaki Çözülemeyen Bağlantı

Dünyanın en büyük bilimsel sırrı nedir biliyor musunuz? Evrenin genişlemesi mi? Karanlık madde mi? Hayır efendim. Standart bir USB-A kablosunu tek seferde, doğru tarafa çevirip sokabilen bir insanın bu evrende barınma ihtimalidir.

Bilim insanları yıllardır bu konuyu araştırıyor. USB portu iki taraflıdır, kablonun ucu ise üç taraflıdır (evet, matematiksel olarak imkansız ama öyle). Süreç hep aynı işler:

• 1. Deneme: Büyük bir özgüvenle yaklaşılır, kablo ters gelir.
• 2. Deneme: Kablo ters çevrilir, yine girmez çünkü bu sefer baş aşağı tutuyorsunuzdur.
• 3. Deneme: Derin bir iç çekilir, bilgisayarın arkasına cep telefonu feneri tutulur, kablo ilk denediğiniz pozisyona getirilir ve mucizevi bir şekilde girer.

Eğer bu işlemi ilk seferde başarabilen biriyseniz, muhtemelen yanlış web sitesindesiniz. Derhal CERN'e başvurun, uzaylılarla iletişim kurma projesine sizi direkt müdür alsınlar.

Bölüm 2: Buzdolabının Önünde Yaşanan Varoluşsal Krizler

Günün en yorucu anı şüphesiz mutfağa girip buzdolabının kapağını açtığınız andır. İçeriye doğru bakarsınız. Buzdolabı size bakar. Siz buzdolabına bakarsınız. İçeride on binlerce kalorilik yemek vardır ama sizin canınız hiçbirini çekmez. Peki ne yaparsınız?

Kapağı kapatırsınız.

Aradan tam 14 saniye geçer...

Ve kendinizi tekrar aynı buzdolabının kapağını açmış, aynı raflara aynı boş bakışlarla bakarken bulursunuz. Buzdolabının içindeki aydınlatma sisteminin bir şeyler üreteceğini, mutfakta gizli bir aşçının kapağı her kapattığınızda yeni bir menü hazırladığını falan mı zannediyorsunuz azizim? Einstein'ın dediği gibi: "Aynı şeyi tekrar tekrar yapıp farklı sonuçlar beklemek deliliktir." Biz ise buna gururla gelenek diyoruz.

"Beyin, insan vücudunun en harika organıdır. Sabah uyanmanızla çalışmaya başlar ve siz ofise varana kadar asla durmaz. Tabii ki ofise varana kadar..." - Modern Filozoflar

Bölüm 3: Telefonunu Ararken Telefonla Konuşanlar Derneği

Gelin biraz teknolojik trajedilerden bahsedelim. Sabah uykulu gözlerle evden çıkma telaşındasınız. Çanta, anahtar, cüzdan... Tam kapıdan çıkacakken o panik dolu çığlık kopar: "Telefonum nerede?!"

Hemen evi aramaya başlarsınız. Yatakları kaldırısınız, koltuğun aralarını yoklarsınız, hatta elinizdeki kahve kupasının içine bile bakarsınız (hiç belli olmaz, asetonla bardağı karıştırmışlığınız var ne de olsa). O sırada kilitli ekrandan eşinizi veya arkadaşınızı ararsınız:

— Ahmet! Telefonumu bulamıyorum ya, deliricem! Evi arıyorum yok!
— E peki şu an kiminle konuşuyorsun hayatım?
— ...
— ...
— Ha. Şey. Tamam kapatalım, evde bulursam ararım.

İşte bu an, insanın kendi türünden soğuduğu, kendi evrimsel sürecini masaya yatırıp "Acaba maymundan mı geldik, yoksa doğrudan laboratuvarda kazara mı üretildik?" diye düşündüğü o muazzam andır.

Sonuç: Olduğumuz Gibi Harikayız (Çünkü Başka Şansımız Yok)

Toparlamak gerekirse dostlar; hayat çok kısa, stres ise çok fazla. Eğer siz de günde en az üç kez gözlüğünüzü alnınızda unutup "Gözlüğüm nerede ya?" diye bağıranlardan, şifrenizi unutup "Şifremi Unuttum" butonuna bastıktan sonra karşınıza gelen "Eski şifrenizle aynı olamaz" uyarısına sinirlenenlerdenseniz, yalnız değilsiniz.

Bizler, bu dünyanın tuzuyuz, biberiyiz, hatta bazen çorbanın içine düşen sineğiyiz. Kendimizi bu kadar ciddiye almayı bıraktığımız an, hayat zaten eğlenceli bir hale geliyor. O yüzden USB'yi iterken yamulttuğunuzda, markette poşeti açmak için parmağınızı on kez yalayıp yine de açamadığınızda derin bir nefes alın ve hatırlayın: gerizekali.net her zaman sizinle!

Gününüz aydın, saksınız her daim bol çiçekli ve bol oksijenli olsun. Sağlıcakla kalın, kafayı peynir ekmekle yemeyin (ekmekle yiyin, o daha lezzetli oluyor).